Technologie Semantic Web stanowią podstawę zjawiska, które określa się mianem Web 3.0 – kolejnej fazy ewolucji Internetu.

Web 3.0 jest siecią znaczeń, siecią wiedzy, na którą technologie semantyczne takie jak Semantic Web nakładają dodatkową warstwę rozszerzając ją i umożliwiając wyciągnięcie na wierzch najbardziej interesujących użytkownika informacji.

W odróżnieniu od poprzednich etapów rozwoju Internetu, sieć staje się pro-aktywna, dostosowuje swoją charakterystykę do indywidualnych potrzeb danego użytkownika, zna jego przyzwyczajenia, potrafi reagować zgodnie z istniejącymi w danej chwili warunkami. Z całego potoku docierających do użytkownika informacji wybierane są tylko te dane, które bezpośrednio go dotyczą i są ważne w danej chwili, miejscu i czasie. Technologie semantyczne opisują znaczenie w sposób całkowicie odseparowany od ich fizycznej reprezentacji i kodu aplikacji je wykorzystujących. Nie ważne jest, więc czy do zapisu informacji używamy języka chińskiego, obrazkowego, HTML czy jakiegoś języka programowania.

Staje się coraz bardziej oczywiste, że wszechobecność różnych danych odnoszących się do poszczególnych osób, gromadzenie ich przez różne urządzenia w różnych miejsca, jest na tyle skomplikowane, że przenoszenie ich pomiędzy tymi urządzeniami jest praktycznie niemożliwe.
To wszystko powoduje, że technologie takie jak Semantic Web, które dają możliwość łączenia i wnioskowania na podstawie rozproszonych źródeł danych, będą stanowiły podstawę rozwoju aplikacji, usług i systemów informatycznych przyszłości. Analogicznie do sieci WWW, w momencie jej powstania nikt, włącznie z jej twórcą Sir Tim Berners-Lee, nie przypuszczał, że pojawia się takie serwisy jak eBay, Amazon, YouTube czy Google.

Obecnie stoimy przed podobną szansą. Otwierają się nowe możliwości, których w tej chwili nie można nawet zidentyfikować. To, co jest jednak bardzo interesujące to fakt, że możliwości, które już w tej chwili można przewidzieć niosą ze sobą i tak ogromną wartość.